rubyredstone

05:08 am: Ja, de Nazies...
Gelezen op http://www.rosettenet.nl/modules.php?name=News&file=article&sid=37

Klaar met lezen?

Ik reageerde even op een kopietje van dit ding op iets blog-achtigs van startpagina.nl maar om, -achterdochtig van aard als ik ben,- ervoor te zorgen dat de woorden aan ieder ander die misschien interesse heeft plak ik hier graag nog even mijn reactie:

De nazies waren ook heel goed in het opmeten van lengte/vorm van bepaalde lichaamsdelen, zo probeerden zij erachter te komen wie de zogenaamde ubermensch zou zijn.
Ultiem Arisch: blond haar, blauwe ogen, dunne lippen. Mannen: hoekige kin, gespierde tors en ledematen. Vrouwen: grote borsten, brede heupen etc.

Zodra men waarden aan uiterlijke kenmerken gaat verbinden word ik dus een beetje huiverig.

Het stukje over haakneuzen is al helemaal mooi; een zekere minderheid die bekend staat om handelsdrift en sluwheid, staat ook bekend om de haviksneus. Ik zou niet zo ver willen gaan om te schreeuwen dat het racistisch is, maar wel graag refereren aan de mannen die graag oorlengte, schedelinhoud en dergelijken opmaten ten einde aan te tonen dat ze (de nazies) slimmer waren dan bijvoorbeeld maar niet uitsluitend joden, negers, sigeuners en mongolen.

Elders wordt beweerd dat lel-loze oren duiden op degeneratie en inteelt, ik ken genoeg mensen die ontstaan zijn uit ouders die voor ze verliefd werden duizenden kilometers uit elkaar woonden en verdomd weinig lel hebben.

Geloof vooral wat je wilt geloven, maar wat mij betreft is het een overblijfzel van nazistische bullshit met wat oude bijgeloven.

Uitzonderingen bevestigen de regel, maar sommige regels zijn zo ruim opgesteld: "Halvemaan-ogen horen bij lieve mensen die snel tevreden zijn. Je bent realistisch"...
Een realist is niet snel tevreden: zo mooi is deze wereld niet.

Ik kan er natuurlijk ook volledig naast zitten omdat ik slechts de uitzonderingen op bovenstaande regels ken. In dat geval laat ik mij graag informeren; het zou zonde zijn als ik niet op de hoogte zou zijn van een fantastisch stukje wetenschap.

@Henriette: Ik heb veel vriendinnetjes gehad met erg smalle lippen, niets kattigs aan gemerkt (de uitzonderingen die de regel bevestigen? bekijk je beste vriendinnen eens goed)

@Maud: Wipneusjes zijn lief en met flaporen fiets je het snelst met de wind in de rug!

@cumps magda: Als je wijsvinger korter is dan je ringvinger wil je heel graag trouwen met een prins op een wit paard. Die prins/miljoenair valt toevalligerwijs alleen op vrouwen met grote handen met daarop een levenslijn van tenminste 4.5 centimeter. Magda, jij zit wat mij betreft gebakken.

@Marloes: zie @Magda.

Wellicht dat ik jullie binnenkort over iets belangrijkers lastigval. In alle (andere) gevallen: tot later.

Tags: haarlezen, handlezen, lezen, liplezen, nazies, ooglezen, wipneusje

07:55 pm: Angst
Waaaaah!
wat denkt zij nu?

Het is toch wat, lieve kijkschermvriendjes... Angst is een slechte raadgever. Ik heb een broertje dood aan angst, ik ben er bang voor. Het liefst zou ik met een grote boog om de angst heenlopen, maar dan ontdek je aan de andere kant van de straat weer een heel nieuw soort angst.
Bijgeloven zijn onstaan uit angst: angst voor zwarte katten, niet onder een ladder doorlopen en vooral: nooit je paraplu opsteken als je nog binnen bent, dat brengt allemaal ongeluk.

Steven Wright zei eens: "I broke a mirror and now I am supposed to get seven years of bad luck, but my lawyer thinks he can get me five". Volgens mij is het ook zo: dat bijgeloof is een verzameling regeltjes. Sommige van die regeltjes zijn net zo makkelijk  te herleiden als de regels die in religieuse boeken staan, andere regeltjes zijn moeilijker te herleiden. Om een voorbeeld te geven: Als je onder een ladder doorloopt, en je kijkt niet uit, dan kan je een bus verf op je hoofd krijgen, maar het regeltje van de zwarte kat wordt lastiger, dat heeft denk ik te maken met de heksen die graag een zwarte kat bij zich hadden, maar waar die archetypische heks vandaan komt...

Je krijgt ook angst in de liefde. Als je verliefd bent op iemand en je bent ernstig getroffen, dan reageert je lichaam alsof je reëel bedreigd wordt: je hart bonkt in je keel, het klamme zweet breekt uit en de adrenaline giert door je aderen. Tegelijker tijd wordt je getroffen door een arsenaal aan angsten: angst dat je precies het verkeerde zegt, angst dat je haar niet goed zit en angst dat je er niet goed uitziet in het algemeen.

Die angsten zijn allemaal irreëel: als iemand je niet leuk vindt, dan is dat gewoon zo, dat heeft meestal vrij weinig te maken met je haar, je slechte adem of je woordkeus. Het heeft dus absoluut geen zin om daar bang voor te zijn. Je merkt bovendien vanzelf wel of je bij iemand in de smaak valt.

Een ander angstgerelateerd fenomeen is stress, net als de angsten die je krijgt door verliefdheid is dit ene irreële angst. Je bent bang voor dingen die niet direct een gevaar voor je leven betekenen.
Stress is slecht voor je lichaam omdat er allerlei processen getriggered worden, die te maken hebben met een reële angst (als er een tijger is die je wil verscheuren of een boze neanterthaler), zonder dat je daadwerkelijk in gevaar bent. Je lichaam wil iets met die angst maar kan geen kant op want je zit zelf achter je bureautje en kan geen kant op: als je wegrent, heb je geen toetsenbord en scherm meer voor je en is ook je telefoon buiten handbereik. Dat betekent dat je niet verder kunt met je werk terwijl de deadline met rasse schreden nadert.

Nu zit ik dus in een situatie waarin ik irreële angsten uitsta. Ik heb geen idee wat ik moet doen omdat ik onzeker ben over mijn acties. Ik wou dat ze mijn buurmeisje was, dan kon ik met een stomme kutsmoes bij haar aanbellen en zien of ze blij was om mij te zien.
Natuurlijk wordt je ook een beetje paranoïde als je verliefd bent en interpreteert elke handbeweging als een verkapte hint. Dat hoeft allemaal natuurlijk niets te zeggen en dat weet je want je weet ook hoe het komt want je bent verliefd... Maar tóch... Wat denkt ze nu? Ga ik nu nooit meer iets van haar horen? Moet ik mijn haar voortaan anders doen? Misschien iets nonchalanter? Moet ik afstandelijker doen?
En dan wordt je heel moe van jezelf.

Heeft er iemand een oplossing?

03:18 pm: Linked In
I rub your back, you rub mine?

Een jaar of twee geleden heb ik mijzelf toegevoegd aan het netwerk van LinkedIn om zo, zonder er zelf al te veel van te verwachten, mijn kans op aanbiedingen voor vacatures te vergroten, maar als je dan lid bent van die community, heb je altijd mensen die zich zo nodig aan jouw lijst netwerk willen toevoegen, want achter hun naam staat een nummertje en dat nummertje representeert het aantal mensen dat ze zelf in het netwerk hebben zitten.

Dat leidt tot een vreemde manier van competitief gedrag want het vergroten van het netwerk wordt op deze manier een beetje gestimuleerd en mensen denken dat ze belangrijker zijn en nog serieuser genomen worden als ze een uitgebreider netwerk hebben.
Ze denken dan ook dat ze sneller een aanbod voor een leuke (bij) baan krijgen of dat -wanneer ze aan de keien gezet worden- ze minder tijd nodig zullen hebben voor het vinden van een nieuwe baan, want per slot van rekening kan iedereen zien hoe groot hun netwerk is en dus hoe serieus je ze kan nemen.

Daarbij kunnen mensen je ook recommenderen. Als je gerecommendeerd bent, vergroot je kans op een goede reputatie, snel nieuwe baan en leuke aanbiedingen ook.

Maar dit systeem werkt niet: je kunt mensen niet van hun voetstuk brengen door eens een eerlijk geluikd te laten horen, zeggen waar het op staat is er niet bij want je kunt zelf bepalen welke aanbevelingen er op je profiel kunnen verschijnen.
Zo heb ik dus eens een van mijn collega's gerecommendeerd als een snelle denker die uitermate goed in staat is om op korte termijn beslissingen te nemen die op dat moment het beste zijn.  Dat is ansich natuurlijk geen slechte recentie maar ik voegde er aan toe dat de kans dat zo'n beslissing mettertijd slecht uit kon pakken klein doch aanwezig was.

De collega in kwestie heeft de "aanbeveling" natuurlijk nooit geaccepteerd en ik hij heeft mij nooit van een dergelijk compliment voorzien.

Overigens, zie ik de laatste tijd steeds vaker dat het voor-wat-hoort-wat principe wordt toegepast: mensen schrijven in de zelfde week nog een positieve recentie over degeen van wie zij zelf iets leuks hebben mogen ontvangen.

Daarom neem ik LinkedIn niet serieus: iedereen heeft connecties voor de connecties en niet omdat ze daadwerkelijk met iemand hebben samengewerkt en iedereen recommendeert iedereen om zelf positief beoordeeld en dus serieuser genomen te worden.

Natuurlijk blijf ik mijn account op LinkedIn aanhouden: ik wil serieus genomen worden en fijn en positief gerecommendeerd worden. Als iemand hypocriet is, ben ik het wel!

11:39 pm: Gregorius Nekschot
Ontgroeit den puberteit!

Meningvrijheidsgezind Nederland is in rep en roer omdat kortgeleden de controversiële cartoonist Gregorius Nekschot door de Nederlandse politie is opgepakt...

Ooms en tantes agenten hebben hem in overmacht van het bed gelicht, zijn computer en mobiele telefoon meegenomen omdat een imam opgeroepen heeft om naar aanleiding van de tekeningetjes van deze overjarige puber een zaak aan te spannen.

Vervolgens is Nekschot aangehouden op verdenking van haatzaaien. De enige haat die hij zaait is jegens hemzelf: ik teken die troep niet dus ik wordt ook niet gehaat. Een van mijn buren laat zijn/haar hond in onze tuin schijten, ik haat dat, wordt het niet eens tijd dat oom agent in tienvoud inrukt om dit zekere individu aan te houden?

Maar wat ik mij afvraag is: wie neemt iemand als Nekschot serieus? Kom op zeg: deze man is duidelijk gefixeerd op het beledigen van mensen. Nu ben ik zelf niet bepaald vies van een gezonde dosis belediging, al helemaal niet als het de bedoeling is satire te bedrijven, maar in mijn optiek is satire nog altijd iets dat een zekere subtilitiet behelst.

Een subtiliteit waar onze Gregorius duidelijk van gespeend blijkt: het gros van zijn krabbels is gericht op Moslims en het gros daarvan is gericht op anale seks.

Okay, let's sy fair's fair: ik heb gelachen (nouja, verder dan een "hehehmmff" geluid kwam ik niet) om een tekeningetje van Gregorius, kopje: "Slechte Moslims" en op de afbeelding waren twee heren te zien die meededen aan het door de Tros geädopteerde Lingo, het woord ALLAH moeten raden maar niet verder komen dan HALAL nadat ze JIHAD en CORAN geraden hebben.

Maar goed, het feit dat de arme knul een nachtje in een gratis hotel heeft overnacht, doet niet onder aan het feit dat er dus zielige mannetjes met baarden zijn die het eeuwige pubertje zo serieus nemen dat ze aangifte van discriminatie doen... maar zeg eens eerlijk, zou een boom aangifte moeten doen tegen elke hond die graag tegen bomen plast?

De mening van een cartoonist met een Moslim-fobie is in mijn ogen ondergeschikt aan de mening van een scherpzinnig intellectueel die ook aan de bijbel, de politiek, monargie, zichzelf en -al helemaal:- sbs6 een broertje dood heeft.

Die keer dat ik inderdaad de website van Nekschot heb bezocht, was uit pure sbs6 actienieuws sensatiewellust, naar aanleiding van een nieuwsbericht op de radio vanochtend. Ik heb genoeg gezien: seen one, seen them all. En de schifting van de vodjes laat ik voortaan aan de media over, dan zal er zo nu en dan wel eentje via een gratis krantje in mijn wereld binnensijpelen.

09:47 am: Tramalant aan de binnenkant van de bajesklant.
pfrrrrt... ik krijg een smsje...

Ik las zojuist een berichtje op nu.nl over de bajesklanten die er een telefonische helpdesk op na houden. Nederland heeft er een type slikker bij: de bolletjesslikker was al jaren bekend, de nieuwe slikker is de belletjesslikker.
Daar het hebben van een telefoon in de bajes verboden is, zijn onze delinquenten gedwongen de wondertjes der moderne techniek naar binnen te smokkelen. De telefoontjes worden ingepakt en vervolgens ingeslikt. Daarna moeten ze wachten tot de telefoontjes het darmkanaal doorlopen zijn en vervolgens in de toiletpot belanden. Dat hadden ze een jaar of acht geleden, ten tijde van de Swing niet hoeven proberen. Ik denk dat een dwars zittende Nokia 3210 ook voor enig ongemak kan zorgen. En dat moet een telefoon zonder antenne zijn want stel je voor dat die in je appendix blijft hangen...

Een gegeven dat letterlijk smeekt om flauwe woordgrapjes...
Op het moment dat de ene ex-projectontwikkelaar aan de andere gewezen bankdirecteur vraagt hoe het met zijn zwarte geld gaat, kan de andere met recht antwoorden dat hij
"de annalen erop na zal trekken, maar dat wordt even wachten op een smsje uit Darmstad..."
"Heb je een digitale telefoon?"
"Neen, ik heb een analoge..."

Pochend:
"Met mijn 12 vingerige darm, kan ik veel sneller smsen..."

Bij een kijk operatie:
"Meneer u heeft geen maagzweer, maar wel 128 onbeantwoorde berichten... En je wéét dat je je telefoon in het ziekenhuis uit dient te zetten..."

Een andere gevangene bleek een granaat in het rectum te hebben... Dat moet een rare vertoning geweest zijn tijdens het bezoekuur en bij het verlaten van de ruimte zal de tred van de boef afgeweken hebben. We zijn allemaal erg blij voor hem, dat hij bij een poging de bom te verwijderen niet alleen het palletje te pakken had. Natuurlijk gaan mijn gedachten ook uit naar de man die het allemaal op had moeten ruimen. De patholoog anatoom had in een frivole bui dood door vergevorderde obstipatie kunnen diagnostiseren...

Welnu, meer analogieën kan ik op dit moment niet verzinnen, maar ik sta te springen om jullie reacties.

Groeten en tot kijk!

08:12 am: Windows Vista
Does suck, does vist...

Eergisteren is windows vista, the final edition, in de schappen komen te liggen.
Nog meer opschmück, nog meer glimmertjes en nog meer geanimeerde interfaces. Ik vond windows xp al een tekenfilm...

Een besturingssysteem is met de komst van windows 95 geen besturingssysteem, maar een mode accesoire geworden. Maar waar praten we over? Het is een programma dat de configuratie van je computer in de gaten moet houden, zorgen dat bestanden op de juiste plaats op je harddisc weggeschreven moeten worden, de harddisk netjes en opgeruimd moet (kunnen) houden en, zover mogelijk, voor veiligheid moet zorgen.

De belangrijkste taak van een besturingssysteem is daarbij, alles wat hierboven beschreven staat zo snel en efficiënt mogelijk uit te voeren, zonder een al te grote aanslag op de hardware te doen en daar gaat vista in de fout, nog erger dan windows xp en nog veel erger dan windows nt óf windows 2000 die beiden de grootste verbeteringen ten opzichte van de voorganger (windows 98) herbergen.

Voor mensen met een afkeer van glimmers en opschmück is er linux, een besturingssysteem dat nog zo'n klein marktaandeel heeft dat je niet aan het microsoft imperium kunt ontsnappen. Bovendíen zijn de mensen van een van de grootste linduxdistributies, ubuntu, nu ineens ook van mening dat de boel moet bewegen en zwabberen, alsof je open vensters van rubber zijn gemaakt.

Het moge duidelijk zijn: de enige redder in nood laat nog een tijdje op zich wachten. Een besturingssysteem, waar je alle programmas voor windows 95 tot nu op kunt draaien. Zonder ervoor te hoeven betalen en zonder gezwabber en opschmück.
Het énige probleem is werkelijk nog het wachten, tot reactos klaar is.

Ik verwacht op deze post geen reacties, maar ik hoop dat iedereen inziet dat windows je onbedoeld danwel expres dwingt tot het aanschaffen van dure hardware, waar dat eigenlijk helemaal niet nodig is: voor een beetje surfen, tekstverwerken, filmpjes kijken en muziek luisteren heb je helemaal geen dure grafische kaart nodig, tenzij je zo trendgevoelig bent dat je altijd het nieuwste, meest bekende besturingssysteem wil hebben. Vista slaat een krater in je huidige systeemconfiguratie.

01:11 pm: Man klimt uit bek haai
"Mááán! This is exciting!"

Kort berichtje in de krant:

"MAN WORSTELT ZICH UIT HAAI

Een Australische man zichzelf weten te bevrijden nadat een haai hem al half had doorgeslikt. De 3 meter lange witte haai greep de 41-jarige duiker eerst bij het hoofd, waardoor diens neus brak.

Bij de volgende hap beet het roofdier in de torso, maar de Australiër vocht zich vrij en stak de haai in een van zijn ogen. Daarop konden zijn duikmaten hem in veiligheid brengen.

De man is met vleeswonden naar een ziekenhuis in Wollongong gebracht, meldde de Australische krant The Sydney Morning Herald dinsdag."

Ik dacht dat hij al dood was... door een andere vis.
"WOOOOOW!! This is absolutely exciting. I am swimming here in the teritories of the white sharks.. They are particularly blood-thirsty during the mating season. Look at this!!! its a male one, and by judging the look in his eyes he is both arroused and thirsty.... Holy cr*p... Looks like I am on his menu... err... HELP!"

wat hebben die aussies met vissen, dood en scherpe tanden?

Koop een paar karpers.

09:59 pm: Sollicitatiegesprek
"Vergeet het maar, voor jou wil ik niet werken!"

Even wat tips voor je sollicitatiegesprek:

Ga eerst na wat je bedoeling is. M.a.w. Wíl je de baan of wil je de baan níet?
    Wíl je de baan, trek dan nette kleren aan. Zorg dat je een net uiterlijk hebt
        (baard mag maximaal 2 dagen oud zijn,  vrouwen max 0.4 cm uitgroei)
   
    Wil je de baan níet omdat je een uitkering wel prima vindt?
       ga je dan eerst een potje zitten schamen en bedenk nog eens hoe je graag gezien wil worden.
       wil je de baan dan nog steeds niet, trek dan je oude joggingpak aan, laat je baard staan of laat je haar uitgroeien
       en zorg dat je een enórme kater hebt.

Ben er uit? Wil je de baan?
    doe dan even wat onderzoek naar het bedrijf waar je gaat solliciteren.
    - Internet en google zijn je grote vrienden. Je bedrijf heeft vast een website... spit die helemaal uit!

    Béllen! Bel als blijk van je interesse
    - "met jansen, ik heb me nét geschoren(haar geverfd), mijn sollicitatie is onderweg
    en ik was nog benieuwd naar het volgende..." (en dan dus een inhoudelijke vraag, waaruit blijkt dat je meer dan de ge-
    middelde van het bedrijf weet en tóch nog iets wil weten)

Bovenstaande tip krijg je gratis van mij, zo ben ik.

Dan komt het belangrijkste: Het gesprek  waar je dankzij mijn tips zeer waarschijnlijk voor uitgenodigd zult worden.
    checklist:
    - nogmaals (want echt belangijk) geschoren? haar geverfd?
    - wat info over het bedrijf?
    - inhoudelijke vragen op papier?
    - kladblaadje voor vragen en info tijdens gesprek?
    - DEO!!!
    - NIET TEVEEL deo!!!
    - max 2 vragen over loon en arbeidsvoorwaarden (niet TE eager)

Tijdens het gesprek is het belangrijk dat je geïntereseerd overkomt:
    - let op je lichaamshouding:
          + zorg dat je niet met je voeten richting de deur wijst,
          + doe NIET je benen over elkaar,
          + doe ook je armen niet over elkaar:
                zo zie je er niet gesloten, maar open uit...
          + DURF de gesprekspartner aan te kijken, wissel daarbij wel af,
                anders denkt ze/hij dat er iets tussen zijn/haar tanden zit
                of je komt opdringerig over.

Met deze tips zul je het moeten doen.

Ik zat een keer op een sollicitatiegesprek. Een heel saai gesprek. Halverwegen haalde ik een boekje uit mijn kontzak (hitchhikers quide to the galaxy) en begon te lezen (in het profiel stond "beheersing van de Nederlandse en Engelse taal in woord en geschrift").

Mijn opponent zat me met grote ogen aan te kijken...

"Wat doet u nú??"

"Als ik in een auto zit en ik rijd met de snelheid van het licht, als ik dan mijn koplampen aandoe, maakt dat dan enig verschil?"

"Meneer, ik heb geen idee..."

"Bekijk het maar, voor jou wil ik niet werken!!!"*

*vrijelijk vertaald van Steven Wright, een van de beste amerikaanse stand up comedians.

08:38 am: Niet cool.
Dat gedonder altijd...

Soms raak je een beetje gejaagd door harde wind en de situaties die daar uit ontstaan. Je hebt je huis opengezet voor bevriende gestrande reisigers en dat nog zoveel mogelijk in combinatie met je eigen soris zoals een stage en een school die verslagen wil lezen.

Gooi er een liter bier op een haast nuchtere maag in en je bent iets vatbaarder voor hersenspinsels en andere impulsen dan anders.
En dan bedenk je je ineens hoe het vier jaar geleden met die enorme storm was. Met wie je toen was, wat je toen deed en waar je toen was. Ik zat toen bij een zekere A uit B in de buurt van Amersfoort. Ik was toen zelf een gestrande reiziger en uiteindelijk heeft de familie A uit B mij naar Utrecht gebracht, waar ik door het "gezinshoofd" Fred van familie V uit B (andere B) werd opgehaald.

Bij deze maak ik mijn excuses voor het melo-dramatische tintje van mijn vorige entry. Het is geenzins mijn bedoeling geweest om 4 jaar oude koejen uit de sloot te halen. Ik ben heel gelukkig en zal absoluut mijn geluk voor -mijn falen het geluk te vinden- uit het verleden niet willen ruilen.

Reden voor mijn geluk is Froukje, mijn vriendin die ik, met dit lijfjournaal al meer dan eens de stuipen op het lijf heb gejaagd. En dat is niet cool. Ongeveer net zo "niet cool" als wanneer de storm een boom op het huis van je buren laat vallen. En daarom publiceer ik nu een lijst met namen, waar ik het in dit lijfjournaal niet meer over ga hebben.

Stephie,
Vivianne,
Carleen,
Kamilah,
Willemein,
Georgina,
Truus,
Rose-mary,
Gondolisa,
Carina,
Judy Luten,
Tomatenpuré,
Aardappelpuré,
Kipfilé,
en buitensporig drankmisbruik.

Ik zal mijn uiterste best doen mijn fictiegraad te verhogen en het wat meer over echte geschiedenis (ouwe koeien van tenminste 50 jaar) nieuws (nieuwe koeien van een dag of 3) en wetenschapp of filosofie.

Het is inmiddels veertig minuten nadat ik begon aan deze post, dus ik stort mij op hetgeen waarvoor ik gekomen ben: mijn wek.

Ik wens u allen veel plezier bij het lezen van mijn digitale ongein en tot de volgende keer.

Groet,
Ruben.


ps: Laat maar.

08:15 pm: Internet?
"Internet?" vroeg ze, "ik vind het wel ingewikkeld... er is vanalles maar je vindt niets."

Dit keer heb ik het over internet.

De tering aan het verhaal dat ik probeerde te schrijven. Live Journal is het ding waar ik langer mee heb gespeeld dan alle andere dingen.

Die maffe huisarts is niet de eerste die een plekje tussen mijn fronaalkwab en mijn pijnappel(ananas)klier heeft gevonden.

Ik denk de laatste tijd een beetje te veel aan Annemiek. Annemiek komt uit Barneveld, ging regelmatig uit in de Klaveet en zoende ook jongens die ze niet per-se leuk genoeg vond om te zoenen.

Een nieuwe obsessief-compulsieve-stoornis is het googlen, volens een lijstje dat ik recent tijdens het "funbrowsen" ben tegengekomen. Vanavond heb ik toegegeven aan deze stoornis. Ga je meest recente gangen nog eens na als je mij veroordeelt voor het googlen van een persoon uit mijnv verleden.
Annemiek is niet te vinden via google. Athans niet de Annemiek die ik bedoel. Wel honderden andere Annemieken, maar niet die Annemiek die ik bedoel.

Opsporing verzocht heeft het erg druk met het vinden van mensen, maar ik denk niet dat zij intersse hebben in een verhaal dat zegt: "Sorry dat ik van de aardbodem verdwenen ben nadat ik had gezegd had dat we op de overloop van de eerste verdieping naar de slaapkamers en de trap naar de zolder hebben gekust en dat ik dat helemaal niet erg vond en dat jij toen zei dat ik je type niet ben en dat ik het toen allemaal niet meer wist en dat jij toen nog geld van me kreeg dat en dat ik dat pas twee jaar later heb teruggegeven".
Dus die mensen bel ik maar niet.

Maar ik ben wel benieuwd naar haar... misschien is ze wel echt een BrIeZeR VrOuW geweest of is haar leven tot kalmeren overgegaan nadat ze mij op de overloop heeft gekust.

Ik weet nog dat iemand mij had gebeld, maar dat ik mijn logs uit mijn telefoon had gegooid voordat ik überhoubt had gekeken wie het was... ik zocht in mijn telefoon naar losse berichtjes en toen vond ik per-ongeluk het nummer van haar vader, die ik een dag of twee na ik bij haar had geslapen opbelde, en dus moest zeggen dat ik een verkeerd nummer had gedraaid.

Maar wat gebeurd is, is gebeurd. Ik spreek haar waarschijnlijk nooit meer, en dat is misschien maar goed ook, omdat je anders alleen maar in het verleden blijft hangen en de manier waarop ik mij jegens haar heb gemanifesteerd is ook niet de meest voorbeeldige.

Annemiek uit barneveld, die ik via een penvrienden site heb ontmoet, als je dit leest, en je weet dat je met mij hebt staan zoenen, op de overloop, die ik nog 20 euro heb gestort, jaren nadat ik langs ben geweest, als je zoeits hebt van "ik moet reagaeren", doe dat... het lijkt me grappig.

Tot kijk, lieve TFT scherm vrienden, oogjes open en mondjes nog harder.

Ohja: je mag ook reageren als je Annemiek, Barneveld, uitgaand in de Klaveet, mannenversierder, verslaafd aan MSN, lichtelijk telepatisch en roodharig, twee zusjes en wonend in een "nieuwbouwwijk" kent.

Voor de rest was dit ookwel een grappig verhaaltje dacht ik.

Groeten en tot kijk,
Ruben.

PS: Lastig, zo'n lijfjournaal.

09:33 am: De Huisarts
Waasterwey
Onderstaand verhaal slaat nergens op, elke overeenkomst met de realiteit berust op louter toeval

De dag dat ik voeten aan de Waasterweyze bodem zetten regende het. Ik had een regenponcho en in mijn fietsbak zat de imboedel waar ik de eerste week mee door zou moeten komen: een slaapmatje, slaapzak, rijstkoker - de kleine ervenis uit mijn studententijd - , een zak brood, een verpakking met gesneden kaas, een kuipje margarine, een mes, twee kaarsen en mijn medisch encyclopedie.

Het liep tegen het einde van het jaar en de natuur maakte dat met harde hand duidelijk. Met de wind in de rug hobbelde ik over de door regen glad geraakte kinderkopjes mijn nieuwe thuisdorp in.

Waasterwey is een klein dorp in het zuiden van het land, gelegen tussen Tilburg en het Belgische Poppel. Toen ik mijn huisartzenopleiding afgemaakt had, heb ik besloten de wijde wereld ofwel de kleine provincie in te trekken.

Thuis rolde ik mijn matje uit, stak een kaars aan en las bij het gaskacheltje, dat reeds in de woning aanwezig was, de plastische bijschriften bij de weerzinwekkende plaatjes in de medische encyclopedie.

Om twaalf uur blies ik de kaars uit en ging op mijn rug naar het plafont liggen staren. Het was alsof ik voor de tweede keer op mijzelf ging wonen, maar dit keer verder weg en meer op mijzelf.

04:38 pm: Geld maakt gelukkig.
"Shit!" dacht ik, "weer mijn portemonnee vergeten..."

Ik ben een student. Scholier voor academici omdat student slechts voor hbo, wo en universitair gebruikt kan worden.
Na een maand in mijn nieuwe huis, ben ik er wel achter dat ik mijn inkomen per maand, wel over een maand kan verspreiden:
de eerste twee weken leef ik als God in Frankrijk, dan check ik even wat mijn saldo is en de laatste twee weken zie ik mijn vooraadkast langzaam leeglopen.
Dan heb ik één dag waarop ik ontbijt zonder SienSapSap en krwasans en juist díe dag kan ik weer pinnen en begint alles weer van voor af aan.

Ik moet vijftig meter lopen om van mijn brievenbus naar de tramhalte te komen. Net te lang om te sprinten ('s ochtends) en precies lang genoeg om de tram te kunnen missen.
Als ik vanuit mijn woonkamer de tram voorbij zie stomen, weet ik dat ik de komende tien minuten niet hoef te haasten, want die tram die ik voorbij zie komen heb ik toch al gemist.
Vanochtend zag ik ook een tram voorbij komen. Toen heb ik nog even wat opgeruimd en wat geveegd en de afwas gedaan. Wat wordt ik toch heerlijk verantwoordelijk.

De volgende tram haalde ik makkelijk: ik had genoeg tijd om een sigaret te roken, maar toen ik in mijn binnenzak naar mijn portemonnee zocht...
"Shit"... dacht ik, "weer mijn portemonnee vergeten..."

En dan moet je terug, want ik ga de tram niet met muntjes betalen als ik thuis een prachtige verse OV jaarkaart heb liggen. Teruglopen dus. Langs de hopen bijeengeveegde bladeren en de fietswrakken langs de weg en, precies zoals ik daar gekomen was, maar omgekeerd.
En tussen de bladeren vond ik ineens een briefje van vijf.

Als iemand kortgeleden in de marnixstraat een briefje van vijf verloren is en mij kan aanwijzen waar precies, dan kan die m vóór december komen ophalen. Dan beschouw ik het briefje als het mijne en tot iemand zich aandient maak ik gebruik van deze currency.

Het is namelijk al meer dan twee weken na de vierentwintigste van de vorige maand en ik kan elke cent wel drie keer gebruiken (ook voor chocolade e.d.).

Vanavond is het bed in Hotel Vis vergeven aan M.Steenhorst en morgen aan F.de Haan. Overnachtingen alhier zijn gratis maar een vrijwillige bijdrage is verpl.... altijd welkom.

Als de EuroShop straks nog open is, ga ik daar n film halen. Anders koop ik een Guiness in de Ierse Pub.

Tot kijk.

05:17 pm: Ik wil bolletje!
Wedden dat ze straks mijn bolletjes wil afbakken

Het is net over 3en en mijn telefoon gaat.
Ik vraag me af wie er nog niet weet dat ik aan het werk ben... David (die nog steeds gelooft dat Adje van Mooi Wéér De Leeuw echt een imbeciel is) heb ik al geïnstrueerd mij te SMSen tussen (globaal gezien) negen en vijf.
Op mijn beeldscherm zie ik dat het Manna is.
Die wéét dat ik nu aan het werk ben.

"Hoi, ik vroeg me af of ik straks bij jou kon komen eten."

Ze weet dat ik sinds drie weken in de Marnixstraat ben komen wonen. Zij is net verhuist naar de Kinkestraat (iets van 5 minuten fietsen, 7 minuten rennen, kwartier lopen bij mij vandaan).
Ik ben blij met mijn huis. Ik heb het nu mooi ingericht: oubollig, met een verrotte bank en een verrotte luie stoel, een persisch-belgisch tapijt en twee lelijke klapstoelen. Boekenkast van de echte eigenaar van het huis en een lelijk bureau met en pc-tje met heel brak internet.
Verder staat op een hoek van het tapijt nog een TV met een DVD speler en een klein kastje met mijn 2 vlessen tellende wijnversameling.

"Ja, lijkt me leuk als je komt eten," zeg ik, "het is alleen wel een beetje ongezellig, want waarscheinlijk zit ik wel de hele tijd te schrijven"
"Zal ik dan om 6 uur daar zijn? En zal ik dan voor je koken?"
"Ik ben aan het werk, kom maar om Half 7
"Eeh, okee, maar ik moet wel om kwart voor 8 weer weg"
"Waarom?"
"Omdat ik naar mijn college filosofie moet"
"Leuk, neem je wel mijn filosofieboek mee?"
"Je weet toch dat die in Sutphen ligt?"
"Je hoeft er pas over 3 uur te zijn! je hebt tijd zat om het te halen."
"ASOPIK, dat vind ik echt aso van je!"
"Ik vind het ook een beetje aso dat mijn boek in Zutphen ligt."
"Dus ik mag niet komen?"
"Jawel, je kan en mag prima komen, wel zou je dan misschien nog wat boodschappen moeten doen"
"O, maar ik heb al komkommer en tonijn"
"Als je dan nog pizzabodem haalt, heb ík nog tomaat en kaas."
"Okee tot zo dan"
"Joe tot zo"

>KLIK<

"Vrouwen..."
Zodirect staat ze voor mijn deur, ik heb nu een kwartier getyped en het lijkt nergens naartoe te gaan.
Straks gaat ze vragen of ze de bolletjes mag klaarmaken, maar die zijn voor mijn ontbijt morgenochtend, of die ochtend daarna, of daarna...

Vanavond eet ik dus eindelijk de pizza al tonno die ik al honderd jaar met Manna zou eten. En Adje is geen imbeciel, maar een fictief karakter gespeeld door een student dramatherapie. David studeert ook dramatherapie, maar is er heilig van overtuigd dat Adje imbeciel is.

Tot later.

05:45 pm: ShopGirl
Tegenwoordig loop ik stage bij Ilse Media. Eigenaar van www.shopgirl.nl

Shopgirl.nl is een weblog voor meisjes met window- en in-store- shopziekte.
Maar het is normaal dat meisjes shoppen, van shoppen houden en over shoppen praten.
Waar het eigenlijk mis gaat is wanneer meisjes proberen te zeggen wat jongens en mannen moeten doen.

Mannen zijn in het bezit van een onmetelijke wansmaak. Verotte t-hemden, gare broeken en als we toch iets nieuws dragen, dan zijn het wel hawaii-hemden en profetengympies.

Shopgirl.nl publiceerde kort geleden een lijst met de tien manieren waarop mannen zich kleden die hen het meest irriteren.
Dat zorgde voor een hoop publiciteit, waardoor de interne pers-bokaal, editie november, wel naar Shopgirl zal gaan. Erg leuk voor de meiden die van een blogje zo'n mediabom hebben kunnen maken.

Wat een gelul zeg:
Mannen die het niet kunnen hebben dat meisjes wat over onze kleren zeggen moeten hun bek houden. Wat meisjes erover zeggen is waardevolle informatie. Om jezelf aantrekkelijker te maken, zou je dus bijvoorbeeld een paar van die adviesen op kunnen volgen.

Ik vind het onzin, maar dat komt omdat ik van nature niet te foute kleren aan doe. Daarnaast volg ik overigens niet per se de laatste mode, want dan blijf je kleren kopen.
Als je nou gewoon die relaxte dude bent.

Anyway, ik kom hierop omdat een van de meisjes van shopgirl (dik boven de 30) intern nog een hoop nieuw verkeer richting shopgirl probeerde te genereren.

Om je een idee te geven met wat voor dertig-plus meisje we te maken hebben:


Ik heb haar mailtje maar beantwoord met een felicitatie voor de aandacht.
Tjah... Dit soort meisjes wil iedere keer dat mannen iets anders aan trekken.

Ik denk dat ik Loes' advies opmerking opvolg zaterdag... Al is het maar om naar een ander meisje dan het shopgirlmeisje te luisteren...

Al maakt dat mij weer minstens net zo zielig als de jongens die lopen te zeiken op shopgirl... Ik hoop dat mijn aangeboren arrogantie binnenkort met een goed antwoord komt.

Tot over honderd jaar.

02:00 pm: Kanneginnedag.
En ohja, we hebben ook nog vier vijf maanden iets gehad.

Gister was het koninginnendag. Een dag waarop ik meestal een heus Koninginnendaggevoel heb. Een gevoel dat vergelijkbaar is met het Nieuwjaarsdaggevoel of het Oudejaarsavondgevoel, maar zeker anders aandoet dan die andere twee gevoelens.
Wat een gelul. Gister had ik dat hele koninginnendag gevoel ook niet. Het was gewoon een dag op welke ik met mijn neef Simon (aka. Simon C.) flyers heb uitgedeeld voor ons technofeestje op 12 mei.

Met hem heb ik dus ook het stervensdrukke waagplein getrotseerd. Met hem heb ik in een hakkende menigte in de Breestraat gestaan en voor atlantis gekeken naar een DJ die elektrohouse draaide. Om 2 uur 's middags trok ik het eerste heinikken-lipje omhoog en ik heb sinds dat moment behoorlijk wat slokken bier weggewerkt. Ik zou niet weten hoeveel.

Na het avondeten (tapas) zijn we ieder ons weegs gegaan: Simon had iets met vrienden afgesproken en ik wilde wel weten of er in het kooltuintje of bij parkhof nog wat te beleven was. Parkhof was dicht 's middags maar er stond wel een grote groep randjongeren die blijkbaar ook niet wisten dat er geen reet te beleven was. Met hun heb ik vijf minuten gekletst en ik heb ze een flyer gegeven. Daar hadden ze veel aan want op de achterkant stond een routebeschrijving met een (onleesbaar) kaartje.

Ik ben van Parkhof naar het Kooltuintje gelopen, daar hadden ze bier en (slechte) muziek. Ik ben thomas tegengekomen en het ging goed met hem. Hij was ook met zijn neef op stap.
In het kooltuintje heb ik twee biertjes gedronken en daarna ben ik naar het huis van Simon gelopen om mijn fiets op te halen en zijn ouders, mijn oom en tante, gedag te zeggen. Het was al donker en omdat ik de hele dag nogal in de weer was geweest, leek het of het al een uur of twaalf was. Maar dat was niet zo.

Ik had onderweg naar hun huis nog even gedacht aan 5 jaar geleden, hoe ik toen was en wie toen mijn vriendinnetje was. Carina heete ze en ze woonde in Warmehuizen. Ik wist de straatnaam nog maar het huisnummer kon ik me niet voor de geest halen. Voor ze mijn vriendinnetje was, was ik al eens bij haar langs geweest om op haar verjaardag te komen. Ik was er veel te vroeg en ik ging toen ook veel te vroeg weg. Voor die verjaardag had ze mij een soort routebeschrijving gegeven, die heb ik die 5 jaar lang niet kunnen bewaren. Maar dorp en straat en een goede herinnering brengen je een heel eind.

Het was er ineens: de gedachte haar eens te gaan opzoeken: dit keer moet de promotie van Varial Techno toch een beetje beter gaan dan de vorige keer en Carina een flyer geven is toch niet zo moeilijk ookal woont zij in Warmetuut en ik zou vanuit Alkmaar komen. Misschien was ze ook wel verhuist of ze was gewoon op vakantie. Ik besloot niet te twijfelen en meteen aan het idee haar eens op te gaan zoeken toe te geven. Heel eventjes vroeg ik mezelf af hoe zinvol het was om dat pokke end te fietsen maar toen was ik al ruim onderweg.

Het was donker, ik had geen licht op mijn fiets, de polder was polderig en de noodzaak wat minder aangeschoten bij Carina aan te komen dan ik op dat moment was, was groot. Fietsen heeft een ontnuchterende werking. Gelukkig. Ik ben een klein beetje alternatief naar haar adres gefietst omdat er gelukkig niet veel aan de wegen is veranderd in de afgelopen vijf jaar.
Bij haar huis aangekomen was ik inderdaad nuchterder dan een half uur eerder en wakker genoeg om een foto te maken van de auto's van haar ouders (de nummerplaten) zodat ik later bewijs zou hebben.

Het licht was uit. Het enige geluid dat ik hoorde was de douche van de buren. Óf er was niemand thuis, óf ze lagen allemaal in bed. Ik keek op mijn telefoon om te zien hoelaat het was. 23:00 nog maar. Het zou voor Carina nu te vroeg zijn om al in bed te liggen, being a girl- age 21 (I suppose).

Om de moed erin te houden heb ik twee flyers in de brievenbus gestopt. Toen ben ik weer op mijn fiets gesprongen en, omdat het zo vroeg was naar de dorpskern (wat horeca in dezelfde straat als de kerk, misschien heet die straat zelfs "Kerkstraat") gereden om in de snackbar een kipkorn, een biertje (jaja) en een pakje sigaretten te kopen. Genietend van het welverdiende bier en de welverdiende sigaret zag ik in mijn ooghoek gebeuren waar ik eigenlijk op hoopte: een brede knul stapt de snackbar in, gevolgd door een meisje, gevolgd door een wat minder brede jongen.

Dat meisje was Carina. Ik herkende haar meteen en zij herkende mij meteen.
"Wat doe jij hier?"
"Jou opzoeken."
"Ja hoor!"
"Ja, ik moest net aan je denken, ik ben op de fiets gestapt om mijn geluk te beproeven en te zien of ik je tegen zou komen. Dat is gelukt... het is gelukt."
"Dat meen je niet."
"Jawel, echt wel. Is je vriend mee?"
"Ja, dat is m, wacht even... Sjors (ben zn naam alweer vergeten) dit is Ruben, Ruben dit is Sjors."
"Dag Sjors."
"Hee Ruben."
"Met Ruben heb ik een hele tijd bij een soort theater project gezeten. In Schorl. En ohja, we hebben ook nog vier vijf maanden iets gehad."

Dat korte Schorl viel me op. De naam van het dorp is "Schoorl" en ik spreek "Schoorl" ook langer uit. De luchtige manier waarop ze over ons verleden vertelde zorgde ervoor dat Sjors zig duidelijk wat meer op zijn gemak voelde. Ik zou het niet weten als ineens de ex van mijn vriendin voor mijn neus zou staan op een soort van FlyerKruistocht, met de mededeling dat hij dat tievusend gefietst had om haar op te komen zoeken.

Daarna ben ik met ze naar café de Klok gegaan. In heel fietsend Noord Holland bekend als het Bolletjeskafé dat overigens niet te verwarren is met het café Bolle, dat elders in het dorp verwarring staat te zaaien. Ohja, gisteravond schijnt het een soort kinderdisco geweest te zijn in Bolle, en Carina is daarom met haar vriend en zijn vriend via de snackbar naar het Bolletjes Cafe of wel De Klok gegaan. Hoe groot is de kans dat je iemand zo tegenkomt...

De Klok was geweldig! Boerenkermis op zn best. Alle soorten mensen door elkaar, alle soorten muziek door elkaar en bier dat alle kanten opspat omdat je non-stop tegen dansene en hossende mensen oploopt. Ik voelde mij wel thuis. Ik kon lekker bewegen op de muziek en een beetje rondkijken.

Ik was zo blij dat ik Carina toch tegen het lijf gelopen was, dat ik de hele avond met een euphorische glimlag op mijn kop heb staan bewegen. Het was wel even schrikken toen haar vriend even als-of deed mij van achteren te nemen. Humor.

Het was gaaf om haar gelukkig te zien met zo'n gozer. "Dat zit wel goed." Dacht ik. Helemaal toen ik even met Carina achterbleef bij het Bolletjescafé om mijn fiets op slot te zetten en het biertje dat ik in de snackbar gekocht had op te drinken. Sjors kwam weer even naar buiten om te kijken waar zijn meisje bleef, bleef netjes en geloofde haar.

"Volg je intuïtie" wordt wel eens in je horoscoop geschreven. Het is een cliché maar het is wel waar. Relativeer ongeluk en ga soms op avontuur. Het zal je leven oneindig veel interessanter maken.

04:21 pm: Geluk smaakt zoeter dan wraak!
Tenenkrommend relaas van een gelukkige.

Zo tenenkrommend zal het niet worden, eigenlijk is de boodschap al duidelijk: ik ben gelukkig. Ik ben gelukkig op school, dwz: ik heb denk ik het ultieme middelpunt tussen inzet, luiheid en succes.

Vandaag had ik een gesprek met de stagebegeleidster op school. Ik heb haar mijn portfolio laten zien en daarbij maar verzwegen dat ikzelf alles behalve tevreden was met het resultaat van zestien uur harde arbeid. Zestien uur harde arbeid verdeeld over twee maanden welteverstaan.

Ik ben ook zeer gelukkig met Froukje en alles wat bij haar hoort: een mooi huis, lekker eten, bier en een omhelzing. Ik zou willen dat elke dag die ik in haar huis besteed een eeuw in beslag zou nemen. Als ik lekker aan mijn huiswerk zit (daar val ik haar wel vaker mee lastig), hoef ik mij geen zorgen te maken dat ik dan meteen die vervelende jongen achter de computer ben: ze is zelf heel gelukkig met haar nieuwe laptop.

Jammer joh, maar dit wordt geen lekkere zijkentry want ik ben gelukkig.
En het kan me trouwens ook geen reet schelen of meester bordkrijt mijn fouten corrigeert/kopieëert.

Ik moest vanochtend ook nog een motivatie voor mijn aankomende stageplek schrijven. Eigenlijk al vóór halfnegen af moeten hebben, maar ik had het de laatste weken zo druk met feesten dat dat er even niet van gekomen is. Geen probleem: mijn docent was ziek en ik kon dus mooi in de tijd van de les een hele mooie motivatie schrijven. Zo mooi zelfs dat de stagebegeleider na het lezen zei: dit is een duidelijk verhaal je zou hem zelfs als sollicitatiebrief kunnen gebruiken. Zo heeft de werkgever, in dit geval jouw stagebedrijf een duidelijk beeld van wat ze van jou kunnen verwachten, waar je nog wat zou kunnen leren en waarvan je zeker bent dat je het al kan." Nu zal je als weldenkend VWO-er misschien denken "Wat is daar nou bijzonder aan?" maar ik ben er tevreden mee: mijn hersencellen zijn na die veel te lange tijd MBO dus nog niet allemaal afgestompt.

Dislexties, dat is wat ik ben, ik ben als ik moe ben letterlijk in staat een zin van drie woorden te voorzien van 8 fouten: gramaticaal en spellingsfouten. Maar even een textje schrijven gaat me dus nog steeds gelouterd af...


Heerlijk: geluk is zoeter dan wraak en dat is al zo zoet!

04:23 pm: De toorn van de grafisch ontwerper.
Ja, dan moet je maar niet op mij gaan zijken:


~Beste ...,
Nu je de afbeelding in de juiste afmetingen heb, denk ik dat ik wel even eigenwijs kan doen.

Je zult je wellicht afvragen waar je deze lap tekst aan verdiend heb of waar ik de arrogantie vandaan haal mezelf op deze wijze te verdedigen, daarover kan ik kort zijn:
De manier waarop ik in je mailtje werd aangesproken schoot me in het verkeerde keelgat. Daarover valt je niets te verwijten, maar ik wil toch graag dat je weet wat je aan me hebt en op welke manier ik graag aangesproken word. Dat om misverstanden te voorkomen.

Ik heb even een opsomming van gegevens gemaakt om te laten zien waarom je in eerste instantie wat spullen kreeg die niet aan de strikte aanleverspecificaties voldeden:

Ik heb op internet opgezocht wat de afmetingen zijn van een A6je zijn.
Die afmetingen waren weergegeven in centimeters dus die heb ik omgerekend naar inches op 2 decimalen nauwkeurig
Het getal dat daaruit ontstond heb ik met 300 vermenigvuldigd en daaruit zijn de afmetingen van mijn bestand voortgekomen.

Dat was ovg De manier om een resolutie te bepalen, zoals mij dat op school en in de drukkerij geleerd is. Als je met bitmaps werkt uiteraard.

De snijmarge van 2 mm heb ik daarbij over het hoofd gezien, maar dan vind ik het als nog niet gerechtvaardigd om termen als " jammer dat ik er niets mee kan..." en "Afmetingen en DPI's klopt helemaal niks van" te gebruiken.
Niet in de minste plaats omdat Printweb die "specificaties" of "Maten & Overlap", zoals ze het zelf plegen te noemen, hebben opgesteld om de klant informatie te verschaffen die een goede afronding van een order waarborgt, in de zin van de kwaliteit van het afgeleverde werk. Zodat de tekst bijvoorbeeld niet van de flyer afloopt. Dus niet om de klant te pesten met langere levertijden en hogere facturering.

1) Een reden dat ik in jouw ogen wellicht wat nonchalant met die afmetingen ben omgegaan was ook omdat een eerdere opdracht aan printweb vlekkeloos verlopen is terwijl de afmetingen van het grafisch materiaal in die opdracht al helemaal niet leken op het advies (dus niet de wens) van printweb.
2) Een andere rede is dat ik op de website van Printweb nergens een kopje kon vinden met "Aanleverspecificaties". Wat daar het meeste op lijkt is "Aanleveren" en "Afleveringsvoorwaarden". Toen ik die dus allemaal had doorgelezen heb ik nergens iets over marges en afmetingen kunnen vinden.
Daarom heb ik zelf de afmetingen uitgerekend en zoals je merkt zijn ze dus consequent 1.8mm kleiner dan aan gegeven onder de optie "Lay out" dat overigens onder het kopje "Nieuws" staat. Daarom is het dus ook niet gerecht vaardigd te zeggen dat er "helemaal niets van klopt".

Als je in het vervolg iemand op die afmetingen wil wijzen, raad ik je aan te vermelden dat het onder de optie "Lay out" staat onder het kopje "Nieuws" want dan voorkom je misverstanden als deze.

De beargumentering "Da's errug jammer, want kost alleen maar meer geld en duurt langer voordat ie er is." is niet juist, zie: 1) met de toevoeging dat de flyer in kwestie de vorige flyer was, geen cent extra heeft gekost en geen dag later afgeleverd dan op de website vermeld stond. Het enige wat schortte was de marge tussen de afbeeldinen en de buitenrand, die was te klein en dat was te zien.

Nog even alle gegevens op een rijtje.

Advies voor aanlevering printweb:
B H
1795 * 1287 (liggend)
1287 * 1795 (staand)

Zoals ik ze in eerste instantie opstuurde:
B H
1749 * 1241 (liggend)
1241 * 1749 (staand)

Het verschil:
B: 46 pix ( 0.153 inch = ~ 3.7 milimeter / 2 = ~1.8 mm aan weerszijde)(die snijmarge)
H: 46 pix ( 0.153 inch = ~ 3.7 milimeter / 2 = ~1.8 mm aan weerszijde)(die snijmarge)

Flyer voor VT3:
B H
1024 * 726 (liggend)
726 * 1024 (staand)

Ik hoop dat je mijn beweegredenen voor het schrijven van die mailtje begrijpt, ik houd van duidelijkheid. WMB even goede vrienden. En ik hoop dat ik jou nu niet op een verkeerde manier aanspreek.

Hartelijke groeten.

binnenkort weer dingen die echt ergens over gaan

08:58 pm: Scrhijven
Wat deprimerend kan de lente soms zijn.

Wel eens gedacht over het schrijven van een boek? Ik wel. Ik heb zo veel boeken willen schrijven.
Boeken over postzegels, toen ik nog een pukkelige nerd was,
boeken over het ontwerpen van electroschema's, toen ik nog een pukkelige nerd was,
boeken over reizen, koken, muziek, gedichten, helden, sigaren en stagiaires, watermeloenen en siliconen- toen ik een pukkelloze nerd was.
Toen ik 15 jaar en enorm mislukt in de liefde liefde was over meisjes...
Vanaf mijn 17e over seks.

Tot ik daadwerkelijk een poging heb gedaan erover te schrijven. Eigenlijk verstomt mijn literaire interesse zodra een pen in mijn handen heb. Ongeacht het onderwerp.

Ik wilde altijd al iest schrijven over schrijven. Maar nu ik over dat onderwerp bezig ben, moet ik zeggen dat de interesse steeds verder te zoeken is.

Wat beweegt zo'n Giphart vaak te schrijven over seks? Is hij niet bang uiteindelijk helemaal zijn interesse kwijt te raken? Eerst niet meer willen schrijven, stug doorgaan, dan helemaal geen zin hebben?

Uit eigenhandig flutonderzoek is gebleken dat hij vaker over seks schrijft dan ik. Heeft hij dan ook vaker zin? Is hij meer gefrustreerd dan ik? De verfilmingen van zijn boeken zijn altijd rete-goed... misschien moet hij scenarioschrijver worden...

Ik dwaal alweer af. Maar goed ook. Wie schrijft blijft.

Léést eigenlijk iemand dit wel? Behalve schoolmeester Charrel Bordkrijt(sorry Charrel, ik bedoel het niet persoonlijk als ik je voor of achternaam verkeerd spel want ik ben lysdexids).
Charrel hoeft dus ook niet te reageren!

Ik wou dat mensen niet zo moeilijk deden... maar als het puntje bij het paaltje komt doe ik oook moeilijk! Theo Maassen is een held.

Ed drop Dead... geen inspiratie.

10:57 pm: rap
ik sprak laatst een gast,
want ik kwam die gozer tegen,
hij had een vett bats,
maar hij zat om vuur verlegen.

Ik zeg sukkel,
vuur is duur,
en niet te huur,
maar ik wil geen atzer zijn,
dus geef ik het je puur.

toen hij zijn bats op had,
begon hij zwaar te rappen,
hij had het over politiek,
maar ik kon dat niet trekken:

hij had het over drugsbeleid,
gedogen ook en veiligheid,
belofte, schuld, nalatigheid,
trouw, ruilen en spijt.

waar kwam die gast vandaan?
Gooi en Vegt, oostzaan?
of was deze blaag
afkomstig uit den haag.

Na de actie van Maastricht,
voelde hij zich verpricht,
te rappen over wiet
dus hij is ook gezwicht.

Maar dan met tegenwoord,
en nog meer, geen moord!
maar hij vond nu dat het niet kan,
maar
wiet mag niet in de ban!

Dona nobis canabis,
zodat je leven langer is!

12:52 pm: Donner wil toezicht via intelligente camera's
Ontdekt op Nu.nl, ANP bericht

Sinds ik ShoutCastTV heb ontdekt heb ik veel geleerd over samenzweringstheoriën. De grote gemene deler is het idee dat een nieuwe wereldorde het een totalitair wereldregime aan het ontwikkelen is. Alex Jones, over wie ik al eerder geschreven heb, ziet in elke politie en politieke actie van de Bushregering een onderdeel van de "takeover".

De Europese unie is volgens gasten zoals hij een stap in de richting van die werelddominatie. Net als het uitgeven van veel te veel dollars (waardoor er een hele grote invlatie ontstaat). Ook de manier waarop het leger handelde met die chaos in New Orleans en het feit dat de aanslagen ttv 911 hebben kunnen gebeuren.

Die theoriën zijn veelal als onzin te bestempelen. Ze zijn ontwikkeld door paranoide freaks die omdat ze alleen maar naar bewijzen vóór samenzweringen bedenken terwijl er ook genoeg ontlastend bewijs is.
Naast de enorme hoop gelul, zit er soms ook een kern van waarheid in die verzinsels. Onvermijdelijk is, dat wanneer je veel naar die televiesie kijkt, je delen van theoriën gaat tegenkomen in het dagelijkse leven. Dingen vallen op omdat ze ooit door zo'n samenzweringstheoreet zijn aangehaald als bewijs.

Afgezien van het feit dat we een president hebben die ook een rol als schoothondje van Bush ambieert, is er in Nederland is niet zoveel aan de hand. Dacht ik.
Ik heb mij al eens lopen ergeren aan de grote hoeveelheid toezichtcamera's in Amsterdam. Ik, als redelijk braaf burgertje, word in de gaten gehouden, terwijl ik geen enkel groot staatsschadend misdrijf heb gepleegd. Privacy fanaten ergeren zich eraan en ik kan mij niet herinneren dat deze camera's veel hulp hebben geleverd bij het oplossen van moordzaken of zaken van huiselijk geweld.

Minister Donner van Justitie wil meer 'intelligente camera's', die in staat zijn afwijkende patronen te herkennen, ophangen. In voedbalstadions om stenengooiers te identificeren, en op straat om daar de veiligheid groter te maken ter ondersteuning van de jacht op veelplegers.

In zijn pakketje eisen gaat hij ook in op de vraag of het preventief fouilleren in Amsterdam nog nodig zou zijn. Volgens hem blijkt uit de resultaten dat dit "een noodzakelijk instrument blijft".

Welke resultaten? Is de criminaliteit gedaald? Dan is het toch minder vaak nodig? Of is ze hetzelfde gebleven? Dan haalt dat fouilleren toch niets uit?
Één verkeerde beweging en je kan met je handen tegen de muur staan. Ben je meteen je nagelvijl en nagelknippertje kwijt.

Bah